çok obje bizi mutlu ediyor aslında. Eski bir mabedin ahşap kapısı, basıla basıla eksilmiş eşikler, aharlanmış kağıtlar, eprimiş secde yerleri… İnsanın bir zamanlar burada olduğunu, insanlığın ise zamanın içinden ışıldayarak geçtiğini anımsatıyor. Sarah Orne Jewett’in Sivri Köknarlar Ülkesi romanını okuduğumda da aynı duyguları hissettim. İnsan ışıldayarak geçiyor dünyadan ve en çok da yaşlandığı bilgeleştiği anlarda bu ışıltı hissedilir oluyor. Bir yaşlılık, inziva ve yalnızlık romanı olan kitapta farklı evlerde yaşayan pek çok yaşlının bir yazarın penceresinden görünüşü anlatılıyor. Amerika’nın kuzeyinde bir sahil kasabası olan Dunnet’te şifacı bir kadın olan ve gününün büyük bölümünü şifalı otlar arayarak ve…