olarak karşımıza çıkıyor. Sıradan insan/karakter anlatımının düşünceye sevk eden ve okuru sorgulatan yapısı sanatsal sunumundan daha önde görülüyor. İlk roman denemelerinde sanatsal yoğunluğun/derinliğin tedrici yükselmesini beklemek de eleştiricinin hakkı. Fakat özellikle en başat iki ödevini yerine getirmiş olması bakımından Celi şimdiden gelecek vadeden bir roman çıkışıdır diyebiliriz. Celi’de, Ahmet Şener okurunu alışılmış anlatıların dışına çekiyor ve zihinsel bir düşünme ve önerme zeminine çağırıyor. Dili, sadece anlatım aracı değil, aynı zamanda romanın yapısal bir bileşeni. Söz dizimi, çağrışımlar, bilinç akışı ve poetik söyleyiş iç içe geçiyor. Celi, bir hikayeden çok bir zihin haritası, bir varoluşun…