kola yürüdüğünüzü hissedersiniz. Düşmenize müsaade etmez. Ardından bu sorular yerini kalpte açılmış küçük yaralara bırakır. Bu yaraların adı “farkındalık”tır. Bütüne baktığımızda kalbimize açılan bu yara, yaşıyor olmamızı değiştirmez. Hâlâ nefes alıyor, hâlâ nefsimizle savaşmaya devam ediyoruzdur. Lakin ince sızısıyla varlığını her zaman sürdürür. Yerini unutturmaz. Vardır ve var olmaya devam edecektir. Bu gerçeği, bir gün yaranın iyileşmiş olması dahi, değiştiremez. İbrahim Tenekeci bu kalemlerden biri. Yazdıklarını okurken sırtını sıvazlasın istersin, sıvazlar. Yol göstersin istersin, gösterir. Adeta bir ağabey gibidir. Fakat tüm bunları yaparken seni masal dinlermişçesine oyalamaz. Aksine, yolun ve yolcunun…