ödevlerini terk etmesi… İşte bu hiçbir toplumun kaldırabileceği bir şey değildir. Bu, orkestrada tek bir enstrümanın susması değil; tüm partisyonun bir anda yok olmasıdır. Kolektif sorumluluk bilincinin deformasyonu, toplum dokusunu bir arada tutan görünmez ipliklerin tek tek kopması demektir. Zaten büyüklerimizi bakım merkezlerine bırakarak fevkalade bir sorumluluktan çoktan istifa etmiştik. Bu, yalnızca fiziki bir devir teslim değil; hafızanın, tecrübenin ve hikayelerin el değiştirmeden, olduğu gibi sökülüp atılmasıydı. En arzulanmayan istifanın bile kişide bir hafiflik yaratması nasıl inkar edilemez bir gerçekse, toplumun sorumluluklarından vazgeçmesinin sürmesi de bu çağda şaşırtıcı değildir. Nitekim yeni t…