Çocukluğumdan beri vazgeçemediğim, yapmazsam kendimi fazlasıyla huzursuz hissettiğim bir alışkanlığım var. Yanında bulunduğum kişiler herhangi bir meselede sözü güzel söylediyse, yani mevzuyu daha önce bilsek bile “Vay be…” dedirtiyorsa o sözü yazmadan duramam. Bu durum sözü söyleyene göre değişmiyor; ama büyüklerin yanında
Kitaplar yalnız kalmasın diye...