Modernitenin insan ilişkilerini mekanikleştirmesi ile toplumsal yaşam karşılıklı ödev ve görevlere fazlası ile bağlandı. Dolayısıyla da bir “düzen”den bahsedilecekse bunun ontolojik karşılığı aslen insanın özünde olmadığı iddiasına bağlı olan iyiliğe eklemlendi. İşlenen suç ya da kabahatin müesses bir hukuk düzeninde ceza ilişkisiyle
terbiye edilmeye başlanması kısas olgusu ya da basit haliyle özrün kafi derecede yerine getirilememesi de burada devreye girdi. Yani kusurun şiddeti iradi bir özür ile karşılanabilecek ya da affedilecek düzeyde ise yaşamın doğal akışında sentetik bir hukuka ihtiyaç duyulmadan yaşamaya devam edilebildi. Ancak bu basit mekanizmayı çözememek ya da görmezden gelmek neden bu kadar yaygın bir durumdur? Modern Güney Kore edebiyatının en gözde öykü yazarlarından Lee Ki-Ho tam da bu basit soruya cevap arar kısa öyküsü Özür Dileriz ile… Kafka Etkisi Distopik bir yapı olarak “tesis”te tutulan ve neden olduğu bilinmeksizin “ıslah” edilmeye çalışan Jinman ve Şibong isimli iki kafadarın hikayesi ile başlayan eser sonrasında…
Tam metin abonelikle açılır
Yazının devamını okumak için abone olun.
Abone ol
