biraz karıştırmak istedim. Mesele “mutluluk” kelimesini bulmak dedim ancak ismine bakmadan sayfalar arasında kaybolup gidince ismine sonradan gelebilmişim. Hermann Hesse’nin klasikler arasına giren Mutluluk isimli kitabını açar açmaz karşıma çıkan ilk cümle “…bu sözcük bugün de benim için her zamanki gibi öylesine kısa ve ağır…” şeklinde devam edince haliyle başa dönmek istedim. Kapakta küçük bir yazı boyutuyla yazılmış kısa ve ağır bir anlam taşıyan o ifade ile karşılaştım: Mutluluk. Kiminin cebini dolduran şeyin, kiminin gönlünü dolduran şey olduğunu da son cümlelerden geriye doğru bakarak anlıyorsunuz. Umuttur Koşulur, Mutluluktur Aranır Kimi sayfalarda şeftali ağacına olan bağlılığını onu tekrar hayata bağl…