Küçükken, yaz aylarını babaannemin arka bahçesi ormana açılan evinde geçirirdik. Gündüz bir serüven diyarına dönüşüp bize kucak açan orman, gece karanlığında uçsuz bucaksız bir korku tüneline dönüşürdü. Orman bakan camların perdelerini sıkı sıkı kapatır, hayalimizde canlanan ayıların, kurtların hatta kara yeleli aslanların
Kitaplar yalnız kalmasın diye...