Cocukken bir arkadaşım vardı. Kendine sarılır gibi yapar, aynayı öper, saçlarının uçlarını emer, düşen dişlerini kalemliğinde saklardı. Pembe yanakları, tombul elleri vardı. Sevimsiz bir hayatın içinde, kendisine asla şans tanımayan arkadaşları arasında ve belirsizliği ile bezdiren gelecek günlerin eşiğinde kendince bir tutunma
Kitaplar yalnız kalmasın diye...