dolanmış, ‘Tanrı’nın konuştuğu’ veya ‘cennette konuşulacak dil’ meselesi gibi… “Herkesin Cennet’te konuşulan dilin kendi atalarının dili olması isteği”2 nerdeyse evrensel tartışmalardan biridir. Maurice Olender, Avrupa’da bu tartışmalara da değindiği kitabında Andreas Kempe’nin (1622-1689) Hamburg’da Cennet’in Dilleri başlıklı bir kitap yayınladığını ve burada “Yılan’ın şeytansı bir biçimde Havva’yı baştan çıkarırken Fransızca sözcükler kullandığının, Adem’in Danca, Tanrı’nın İsveççe konuştuğunun” kurgusal ve ironik bir dille anlatıldığını vurguluyor.3 Bir zamanlar bizde de bu kavgalar yapılmış, hem de en yoğun şekilde. Bilhassa, Emevilerden sonra bu tartışmanın ayyuka çıktığı görülüyor. Bu anlatılara göre, Cen…