Sekmeleri niçin sevdiğimi nihayet buldum: Bir konudan bahsederken hemen başka bir konuya geçiliyor, bolca referans veriliyor, orijinal bilgiler paylaşılıyor. Dahası insan elinde kalem, neredeyse hemen her bahsin yanına “çok ilginç”, “araştır”, “kütüphaneye gidince bak” ve benzeri notlar düşmekten kendini alamıyor. M. Kayahan
Özgül’ün Seke Seke Ben Geldim kitabının beşinci cildini okurken de aynı şeyleri yaşadım. Tabii sekme de ne demek, neden bahsediyorsun diye soranlar olabilir: Yazar sekme diye adlandırdığı bu fragmanları “küçük düşünce ve tesbit kırıntıları”, “sonu getirilememiş çalışma eskizleri” şeklinde tanımlıyor. Bu arada sekme kelimesinin artık bu manada kullanıma girdiğini de söyleyeyim. Bana kalırsa edebiyat terimleri sözlüklerinde madde başı olarak yerini alması da çok uzun sürmeyecek. Peki sekmelerde ne var? Kaynakların neredeyse anahtar teslim verildiği makale ya da kitap konuları, edebiyat tarihine yerleşen kimi yargıları bazen temelinden sarsan bazen de tashih eden bahisler, gazete ve dergi sayfalarında tefrika hali…
Tam metin abonelikle açılır
Yazının devamını okumak için abone olun.
Abone ol
