Kaybolmuş Ruhların Sessiz Çığlığı

hangi alanında olursa olsun şiirle buluşmak ortama bir renk ve ahenk verir. Öyküde de öyle. Kurulan cümlelerin bir imgesi olması, öyküyü de özgün bir sese kavuşturuyor. Anlattığınız olaylar, hayatın içinden kesitler sunsa da öykü içerisindeki bir cümle, sizi alıp öykünün tam da ortasına bırakıyor. Zübeyde Andıç’ın öykülerinde bu şiirsel söyleyişler sık sık çıkıyor karşımıza.” Andıç'ın ikinci kitabı Yollar Aynası Hece Yayınları tarafından okuyucuya ulaştı. Kitabın kompakt yapısıyla okuru iç dünyaların karmaşık labirentlerine sürükleyen bir havası var. Şiirsellik yine öykülerin başucunda duruyor. Andıç, bu kitabında; sessiz kalanların, yalnızlık içinde boğulanların ve hayatın kıyısında tutunmaya çalışanların dili…