Çocukluk, her çağrıldığında yanıbaşımızda bitendir. Hani o “gökyüzü gibi olan çocukluk”… Leylaklar Prensesi’nde kahramanlar, soylu hayallerinin sınırsızlığında yaşar. Çocuktan al haberi değil belki ama çocuktan dinle hayali, dedirtir okura. Hayaller kartopu gibi büyür büyür ve artık zihinlerden taşmaya başlar. Gerçek ve hayal
Kitaplar yalnız kalmasın diye...