Hepsi gereklidir ama yeterli olmaz. İnsan hangi kaba koysan sığmaz, hangi yola çeksen durmaz. Tüm bunlara rağmen bir araştırma, makale, deney, gözlem yapıyor ve insana dokunuyorsa kıymetlidir. İnsana insanı yani kendini anlatıyorsa değerlidir… Bir büyüğüm Efendimizin (s.a.v.) insana dair bakışı ile ilgili şöyle bir değerlendirmede bulunmuştu; “Efendimiz dost, düşman çok sayıda isim ile karşılaştı. Zaman zaman düşmanlarından yardım gördü, bazen ise dostlarının davranışları ile üzüldü. O kadar yıldır siyer okuyor, dinliyorum ama Efendimizin ağzından bir kere bile 'Senden bunu beklemezdim!' kelimesini duymadım.” Beşerdir, Şaşar! İnsanız, yemek içmek kadar doğal hata yapmamız. Hayatta az hata yapmanın yoludur insan…