ait. 1979’da kaleme aldığı sarsıcı Yetenekli Çocuğun Dramı kitabından. Resim kağıtlarının üzerine bulutlar çizdiğimiz günlerde, yollar daha yürünebilirdi, güldüğümüzde parmak uçlarımıza şen kahkahalarımız ulaşırdı, bir köşede kıvrılıp uyumanın tadı o vakitler ne lezzetliydi. Anlamlandırmaya çalışmadan yaşardık hayatı. Geçti şeker topladığımız günler, sonra büyüdük. Bir baktık ki yakamız(d)a takılı gelen çocukluk yazgısının kokuları var. Yaşıyoruz fakat çocukluk kokusuyla. Burnumuza bazen kötü kokular doluyor, anı kaçırıyoruz, nerden geliyor bu koku diyerek çığlık atıyoruz. Çevremize bakınıyoruz, suçluyoruz. Minik, yaramaz bir çocuğun yakamıza yapıştığına bakmıyoruz bile. Görsek, görebilsek soracağız; nerden gel…