Risâle fi’ş-Şây ve’l-Kahve ve’d-Duhân, “el-Âlimü’n-Nihrîr eş-Şeyh” Cemâlüddîn el-Kãsımî ed-Dimaşkî’nin (1866-1914) eseridir ve 8 Saferü’l-Hayr 1322’de [23 Nisan 1904] Dimaşku’ş-Şam’da müsveddelerin kontrolünü tamamlayıp basıma hazırlamıştır.1 Basım tarihi de aynı yıl olmalıdır. Çünkü Safer, Hicri ayların ikincisidir ve senenin başında yer alır. Cemâlüddîn el-Kãsımî
tahsilini Şam’da tamamlamış ve Mısır’da bulunmuştur. Bu eserini de 1903’te Mısır’dan döndükten bir yıl kadar sonra yazdığı görülüyor. Kãsımî bazı görüş ve düşüncelerinden dolayı birkaç defa takibata uğramıştır. Mezheb-i Cemâlî adında bir mezhep kurmakla suçlanarak tevkif edilmişse de (1897) suçsuz olduğu anlaşıldığından serbest bırakılmış ve Şam valisi kendisinden özür dilemiştir. Adı Geçmeyen İslamcı Dedesinden ve babasından kalan özel kütüphane sayesinde ilmi ve fikri hareketleri ve gelişmeleri yakından takip etme imkanını bulan Kãsımî’nin en önemli eseri Meḥâsinü’t-Te’vîl (Kahire, 1957-1978) adlı tefsiridir. Hemen her sahada yazılmış birçok kitap okumuş ve İslamiyetle diğer sistemleri karşılaştırmıştır: Tari…
Tam metin abonelikle açılır
Yazının devamını okumak için abone olun.
Abone ol
