gelmiş. Kimi zaman sessiz, sedasını duyurmak için yazmış kimi zaman yaşayabilmek adına yazmış. Yazarken yaralarına şifa bulmak istemiş. Yazmamak onun için büyük bir kayıp olmamış gibi. Ama limansız kalmanın en belirgin hali olmuş. Kimileri ötelerken hayatı, Yıldız Ramazanoğlu satırlar arasında bulmuş yaşarken nefes almayı. Okumak ve yazmak en büyük düsturu olmuş liman arayışına. Gördüklerini zihninin harmanlamasıyla kelimelere, cümlelere sonra da satırlara dönüştüğünü hem göstermiş hem de hissettirmiş derinliklerde. Bunu da “çiçekli bir boşluğa, baloncuğa” girip soluklanmak olarak tanımlamış. İlham ve Tevafuklar Heybesi Yazmanın yaşanmışlık olduğunu düzen içinde akıp giden cümlelerle verirken, yazmaya dair hika…