Gül Yüzlü Melekler Sana Hayrandır Efendim

hissettikleri bir yıldıza tutunmaları istenmişti. Jüri değildim, ne kadar mektup geldi, sahabe efendilerimizden kaçı hakkında mektup yazıldı bilmiyorum. Fakat dereceye giren, en az altı-yedi çocuğun mektubunu bizzat kendilerinden dinleme fırsatı bulduğumu anımsıyorum. İçlerinde beni en çok etkileyen mektup, dokuz-on yaşlarında bir çocuğun Zeyd Bin Harise (r.a.) hakkında yazdığı mektuptu. Şu cümlesini okurken titreyen sesi hâlâ kulaklarımdadır: “Peygamberimiz çocukları çok severdi, Hazreti Zeyd’i de çocuğu gibi sevmişti.” Küçük yazarımız, Hazreti Zeyd ile hemhal oluşunu öylesine hissettiriyordu ki bütün salon çocuk oldu ve bir anlığına Hazreti Zeyd’in yerine geçti, Efendimiz'e (sav) gülümsedi. Bir çocuğun kalbin…