Bazı yazarlar sığınağımız gibidir. O yazarın kitapları sadece okurken değil, yanımızdayken bile güvende hissettirir. Cihan Aktaş da “benim yazarlarım” dediğim, sığınağım olan yazarlardan. Sözüne güvendiğim, kıymet verdiğim, yazdıklarını kaçırmak istemediğim yazarım. Eh böyle olunca da malum, yazarın yazdıkları sizi bağlıyor. Her bir
cümlesinden üstünüze vazife çıkartıp, okuduklarınızdan kendi payınıza düşen mesuliyeti emir telakki ediyorsunuz. Fotoğrafta Ayrı Duran kitabı çoğunlukla mültecilerin başrolde olduğu yahut mülteci hayatlara atıfla örülmüş öykülerden oluşuyor. Artık kaçış yok anlayacağınız. Ne kadar görmezden gelmeye çalışsak, uzaklara atsak da bu kitabı okuduktan sonra aynı çatı altındayız. Kitabın ismindeki gibi ayrılık sadece fotoğrafta mı, hayatın fotoğrafa yansıyan yüzü mü bu sadece? Yoksa bizim kendimizden ayırdığımız, ayrı tutmaya çalıştığımız mı mülteci? Evimizde bir yer açmaya hazır mıyız? “Aman hiç rahatı mı bozamam, bir ben mi varım?” diyerek iyiliği başkasından beklemeye devam mı? Öyleyse bu kitabı hiç okuma sevgili o…
Tam metin abonelikle açılır
Yazının devamını okumak için abone olun.
Abone ol
