Değil isimli kitabıyla onu daha iyi anlama fırsatı buldum. Bembeyaz bir bulutun içinde kaybolmak hoşuma gitti. Kitabın daha ilk iki öyküsünde birbirinden uzak kahramanları fark ediyoruz. Okuduğumuz, bildiğimiz dünyalara benzemiyor ilk bakışta. Belki karakterlerin isimlerinden ve tuhaf hallerinden kaynaklanıyor bu. Okunanlar hayalmiş gibi görünüyor ama öykünün bir yerinde gerçeklerin elinden tutuluyor. O halde sonunu sevdiğim bir öyküyle başlayayım öykülerden söze. “Hepimiz Kardeşiz” öyküsünde, ateşin başında bir grup, onlara doğru gelen anne ve oğlu. Ölüler, acı sonlar ve yaşayan ölüler. Her şey bir arada, öykünün başlığı da yerini sağlamlaştırıyor böylece. Öykülere dikkatle bakarsak yaşadığımız çağa dokunduğun…