olan kitabın ilk bölümünde yazar, aile büyüklerine dair anılarını konu alırken yaşanmışlıklara dair çıkarımlarda da bulunuyor. “Baba dediğin bir iklimdir, doğduğun günden son nefesine kadar seni sarar. Sen bilmesen de bir merhamet iklimi olarak anbean sana eşlik eder. Ara sıra bak, kalbinde bir odadır o. Bir gün çıkar gelir, yaslandığın dağ olur sesiyle.” Dününü ve bugününü bildiği, gördüğü büyüklerinin zamanla nasıl değiştiğini, onların kendi üzerindeki etkisini ve aslında ibret alınacak ne çok şey olduğunu öyle sade bir dille anlatmış ki… “İnsanlar, hayatımıza giren eşyalardan farklı olarak eskimeyip yaşamaya devam ediyor sanki. Bir başka insana benzeyerek, bir rüyadan çıkıp gelerek, bir yazıya ilham vererek,…