Büyüklerimiz vefat ettiği için bayramda artık bizim eve gelen giden yok. Bir tek dayımız sağdır. Ona da yarım gün ayırınca bizim bayram tükenmiş oluyor. Bu haliyle “buruk sevinç” diyenler olabilir. Ben öyle demiyorum, ne bayramlar yaşayanlar var. Onların kırgınlıkları, ezilmişlikleri yanında bizimkinin
adı bile anılmaz. Ben de gönlüme böyle teselli vererek rutin programıma devam ediyordum. Zaten insanın en çok kendi tesellisine inanıyor. Bazı insanlar kendine teselli vermez. Sürekli didişir durur kendiyle. Gerçi benim burcum da “huzursuz burç” imiş ama ben burçlara takılıp her şeyi burçla açıklamaya çalışanları biraz tembel bulurum. Çünkü burçlar maymuncuktur. Her kapıyı açmak gibi, her olayı izah etmek gibi bir huyları vardır. Her maymuncuk gibi burçlar da anahtar arama hevesini öldürür. Kitaplara Sığınanlar Burcum huzursuz olsa da ben rahmetli annem gibi yapıp kendime ufak teselliler bularak bayramı geçirirken bir misafir geldi. Gelenlerin iki çocuğu var. Biri üçüncü sınıfta kız. Hoş beşten sonra kızcağız b…
Tam metin abonelikle açılır
Yazının devamını okumak için abone olun.
Abone ol
